بيست و هشتم صفر است و سالروز رحلت جامع ترين انسان برگزيده الهي و آورنده جامع ترين دين آسماني «ان الذين عند الله الاسلام و من يبتغ غيرالاسلام دينا فلن يقبل منه و هو في الاخره من الخاسرين» و آورنده جامع ترين قانون «و نزلنا عليك الكتاب تبيانا لكل شي و هدي و رحمه و بشري للمسلمين، نحل ۸۹»، شخصيتي كه در آخرين آيه سوره توبه اين گونه معرفي شده كه: پيامبر از متن مردم و براي مردم و همراه با مردم بود، نسبت به مردم تلاش حريصانه داشت و بر مومنان، مهربان و صميمي بود و در توكل به خداوند ويژه بود و به خدا اتكاي خاص «لقد جائكم رسول من انفسكم، عزيز عليه ما عنتم، حريص عليكم، بالمومنين روف رحيم، فان تولوا فقل حسبي الله، عليه توكلت و هورب العرش العظيم، توبه ۱۲۹» داشت.
اين انسان برگزيده و جامع، رسول خاتم و پيامبر اعظم حضرت محمد بن عبد الله صلي الله عليه و آله، عنوان داشت، با گراميداشت رحلت وي نكاتي چند تقديم مي نمايم.
۱- شناسنامه حضرت، محمد نام دارد و مصطفي لقب، در مكه به دنيا آمد كه محل ولادت وي اكنون مكتب است، مادرش آمنه بود. در چهل سالگي به پيامبري رسيد و ۱۳ سال در مكه دوران بعثت را گذراند و سپس به مدينه هجرت نمود و ۱۰ سال در آنجا اقامت كرد و در سن ۶۳ سالگي در مدينه بدرود حيات گفت. قرآن و سخنان وي ميراث است و فاطمه يادگار و مرقدش مزار ارادتمندان.
۲- برنامه وي در ۲۳ سال دوران بعثت از جامع ترين برنامه هاي پيامبران الهي مي باشد و موفق ترين پيامبر است، كه در طول اين زمان كوتاه توانست نظام نوين تاسيس نمايد و جامع ترين قانون الهي را در دسترس مردم قرار دهد، نامه هاي بسيار براي حاكمان و عالمان و روساي قبائل و رهبران ديني ارسال نمود و آنان را به اسلام دعوت كرد كه اين موضوع يكي از ده ها شاهد و گواه بر مسووليت پذيري، جهت هدايت همگان و اعتماد به نفس و باورمندي به اسلام عزيز مي باشد. سيره ۲۳ سال وي نمونه عملي و عيني وحي الهي است و حتي در ۴۰ سال قبل از بعثت، كوچك ترين لغزش نداشت و بلكه در هر كار مفيد و مثبت پيش قدم بود و حضور داشت، همانند جريان حلف الفضول براي حمايت از مظلوم و نصب حجر الاسود در جايگاه خود و سفر تجاري براي خديجه و همراهي عموي گرانقدرش ابوطالب در سفر تجاري به شام. بايد همه پيروان و حتي ارادتمندان و پژوهشگران تاريخ، به زندگي نامه صحيح و جامع حضرت توجه شايسته مبذول دارند، زيرا حضرت الگوي نيكو «لقد كان لكم في رسول الله اسوه حسنه لمن كان يرجوا الله و اليوم الاخر و ذكر الله كثيرا، احزاب» معرفي شده است.
۳- كارنامه حضرت بخش ديگري از زندگي پرثمر و با بركت وي مي باشد، ابلاغ پيام الهي با شور و شوق، حرص و ولع، كوشش و خستگي ناپذيري «لعلك باخع نفسك علي آثارهم ان لم يومنوا بهذا الحديث اسفا، طه ما انزلنا عليك القرآن لتشفي» كه حضرت در مبحث هدايت و ابلاغ پيام بسيار كوشا بود، تا آنجا كه خداوند مي فرمايد «ولا تعجل بالقرآن من قبل ان يقضي اليك و حيه» شتاب نكن، بگذار سخن تمام شود. براي جهالت و ضلالت و حيرت و غفلت مردم بسيار نگران بود و مي خواست به سرعت حكمت و كتاب را آموزش«و يعلمهم الكتاب و الحكمه» دهد و انسان سازي را كه دشوار ترين كار در اين جهان مي باشد عملي سازد، تاريخ مي گويد حضرت رسول در دعوت مردم به توحيد و آگاهي و توانائي و محبت، عدالت و امانت اهتمام داشت و زمان و مكان، نژاد و اقوام براي حضرت جايگاهي نداشت. حضرت به تعليم و تربيت و تزكيه «يزكيهم و يعلمهم الكتاب و الحكمه» بهاي تام مي داد و مي خواست انسان ها به كمال برسند و به قله فلا ح«قد افلح من زكيها» دست يابند.
اخلا ق در كارنامه حضرت رتبه والا دارد تا آن جا كه خداوند مي فرمايد«و انك لعلي خلق عظيم» بي شك تو داراي خلق بزرگ مي باشي، عظيم از«عظم» به معناي استخوان است. يعني خلق حضرت استخوان دار است و محكم و مستحكم مي باشد و لحظه اي و مقطعي و تاكتيكي نمي باشد و با اين اخلا ق محكم توانست عرب جاهلي خشن و بياباني را متمدن سازد و مدنيت و اجتماعي بودن را آموزش دهد و به پيروان خود صلا ي وحي آسماني«و قولو اللناس حسنا،بقره ۸۳»را اعلا م دارد و در بيان ديگري اعلا م مي دارد«و قل لعبادي يقولوا التي هي احسن» بندگان خداوند در همه حال بايد برخورد شايسته و بايسته و آراسته داشته باشند.
۴- رسول اكرم در آخرين سال حيات خود، آن گاه كه بين بقا در اين جهان و لقا» الله مخير شد لقا» الله را پذيرفت و به ديدار خداوند رفت، ولي امت اسلا مي را در فقدان خود داغدار ساخت و مصيبت زده نمود، تامل در دوران زيست پيامبر در اين جهان و رفتن به جهان ديگر، درس هاي آموزنده و سازنده دارد كه بايد به آن توجه نمود.
بررسي روزهاي آخرين زندگي حضرت كه از مردم خواست مطالبات خود را مطرح نمايند كه سرگذشت«سواده بن قيس» موردي از اين مقوله مي باشد و توصيه در مورد تكريم زنان و ايتام را طرح نمود كه موضوع زنان در سلا مت و سعادت و صلا بت فرد و جامعه و نظام امري ساختاري«السعيد سعيد في بطن امه و الشقي شقي في بطن امه» مي باشد و توجه به ايتام يعني مراقبت از قشر آسيب پذير «و وجدك يتيما فاوري، فاما اليتيم فلا تقهر» موضوعي مهم مي باشد. رسول اكرم در روزهاي آخرين حيات، مكرر به زيارت بدرود حيات گفتگان رفت و«جنه البقيع» را مورد محبت خاص خود قرار داد ديدارهاي مكرر با مردم در مسجد امري بديع مي باشد، يعني مسجد محوري در كارنامه ۲۳ ساله حضرت، موضوعي اساسي است، وقتي وارد مدينه شد، ابتدا مسجد ساخت و اقامه نماز جمعه و جماعت نمود و حقايق و مطالب لا زم را در آن كانون مطهر و مقدس و وارسته«لمسجد اسس علي التقوي من اول يوم احق ان توقم فيه، فيه رجال يحبون ان يتطهروا» براي مردم بي واسطه بازگو مي نمود، خانه حضرت در جوار مسجد بود و در همان جا آرميد«و سلا م عليه يوم ولد و يوم يموت و يوم يبعث حيا» وبه لقا» الله شتافت و اكنون آن مكان مزار است.